Wyjazdy na szkolenia, konwenty, prezentacje, mają swoją część merytoryczną (lub inaczej oficjalną) oraz część mniej merytoryczną, ale nie mniej ważną (lub inaczej integracyjną). Podczas ostatniego Dolnośląskiego Konwentu Informatyków, podczas wieczornej części spotkania, zaserwowano nam kilka atrakcji, a jedną z nich była możliwość odczucia na własnej skórze jak działa Oculus Rift w wersji DK2.
Czasami się zastanawiam ile z oprogramowania komercyjnego i specjalistycznego, zostało napisane przez programistycznych amatorów. I nie chodzi mi o amatorów w sensie zapaleńców, programistycznych cudotwórców, co to nie przechodząc kursów, ani nie kończąc studiów potrafią kodować cuda. Tu chodzi o tych, co to niby coś potrafią, ale z myśleniem jest im nie po drodze. Oczywiście jest to ciąg dalszy przygód z oprogramowaniem, do którego musiałem się „włamać” o czym pisałem tutaj.
20 marca można było zaobserwować częściowe zaćmienie słońca. W tym celu wyposażyłem się w dyskietkę 5,25” celem obserwacji i robienia fotek. Na czerwono widać właśnie fotki przez dyskietkę, an zielono przesz szkło spawalnicze, a niebiesko przez kliszę rentgenowską.
Admin ma wiele problemów na głowie. Trzeba dbać o bezpieczeństwo, sprawność infrastruktury, pomagać userom (w granicach rozsądku) i wdrażać nowe rozwiązania. A co zrobić jak trzeba w starym i zapomnianych rozwiązaniach coś zmienić, aby dało się z nich korzystać? Można zwalić winę na brak dokumentacji i olać całą sprawę, można zamknąć sprawę stwierdzeniem, że coś jest tak stare, że nie da się obecnie z tego korzystać, można też podwinąć rękawy i zacząć rozbierać na czynniki pierwsze celem nauczenia się czegoś, co nigdy więcej nam nie będzie potrzebne do szczęścia.
Jest sobie genialny naukowiec zajmujący się sztuczną inteligencją. Jest też robot, który zyskuje świadomość. Mamy też złego gościa uważającego, że świadomośćrobota jest zagrożeniem dla ludzkości. Znamy ten scenariusz, ale może znowu uda się go dobrze zrobić?
Podczas LAN_Wars 2015 padały pytania o różne gry, które mogły by zagościć na imprezie. Oczywiście 90% dotyczyło serii CS (jak ja ją”kocham”), ale zdarzały się też inne propozycje. Jedną z nich był właśnie wspomniany HearthStone.
Był taki okres gdy procesory miały trochę ponad 100MHz, RAM liczyło się w MB, a karta graficzna nie wymagała osobnego reaktora jądrowego do działania. Z takich czasów pochodzi znaleziony na strychu komputer, który nie dość że działa to jeszcze okazuje się że pamiętam jak się nim posługiwać.
Przyszedł nowy rok i nie licząc serii o awariach (ostatnio XXX wpis) jakoś tak wyszło, że robiąc porządki trafiłem na kilka ciekawych (przynajmniej dla mnie) rzeczy. Inauguracyjnie więc zacznę od karty graficznej firmy ASUS o oznaczeniu V6600.
Zastanawiałem się czy jubileuszowa, XXX część awarii na moim blogu, nie powinna być jakaś specjalna, albo czy opisywana awaria nie winna być czymś na miarę awarii w Czarnobylu. Może i powinna, ale nie będzie. O ile pamiętam to przed tym wpisem było kilka różnych awarii, jednak albo podobne już się tutaj pojawiały, albo były bardziej mikro awariami.
